Adhan notifications, the Holy Quran, a qibla compass, and daily content — all in one free app.
سورة النجم
Surah An-Najm is the 53rd surah of the Quran; it consists of 62 verses and defends the trustworthiness of the source of revelation. It takes its name from the najm—the star—of its opening oath. The surah declares that the Prophet does not speak from his own desire and that what he conveys is nothing but revelation revealed (53:3-4); it recounts his vision of Jibril in his true form and the scene reaching the Lote Tree of the utmost boundary, Sidrat al-Muntaha. The idols al-Lat, al-'Uzza, and Manat are dismissed as empty names. Verses 53:38-39, declaring that no soul bears another's burden and that a person has only what he strives for, stand among the Quran's most concise statements of personal moral responsibility, giving every reader who reflects on effort and accountability firm ground to stand on.
Surah An-Najm is Meccan, generally placed in the middle Meccan period. Sound sources relate that the Prophet recited it openly in Mecca and prostrated at its closing verse, whereupon the Muslims present—and even the polytheists—prostrated with him; it is therefore counted among the first surahs known to have been recited publicly.
At the surah's center stands the truth of revelation: the Prophet's eye neither swerved nor transgressed, and he did not lie about what he saw (53:11-18). The critique of al-Lat, al-'Uzza, and Manat exposes the baselessness of idolatry (53:19-23). Those who avoid the major sins and indecencies are promised forgiveness for their lesser faults, a sign of the breadth of divine mercy (53:32). No bearer of burdens bears another's burden, and the human being owns only his own striving—a principle the surah traces back to the scrolls of Musa and of Ibrahim, who fulfilled his covenant (53:36-41). It is God who makes laugh and weep, who gives death and life, who enriches and suffices, and to the Lord is the final return (53:42-48). After the warning of the imminent Hour, the surah closes with the command to prostrate and worship (53:62).
وَٱلنَّجۡمِ إِذَا هَوَىٰ
Batmakta olan yıldıza and olsun ki
مَا ضَلَّ صَاحِبُكُمۡ وَمَا غَوَىٰ
Arkadaşınız (Muhammed) sapmamış ve azmamıştır
وَمَا يَنطِقُ عَنِ ٱلۡهَوَىٰٓ
O, kendiliğinden konuşmamaktadır
إِنۡ هُوَ إِلَّا وَحۡيࣱ يُوحَىٰ
Onun konuşması ancak, bildirilen bir vahy iledir
عَلَّمَهُۥ شَدِيدُ ٱلۡقُوَىٰ
Ona, çetin kuvvetlere sahip ve güçlü olan Cebrail öğretmiştir; en yüksek ufukta iken doğruluvermiş
ذُو مِرَّةࣲ فَٱسۡتَوَىٰ
Ona, çetin kuvvetlere sahip ve güçlü olan Cebrail öğretmiştir; en yüksek ufukta iken doğruluvermiş
وَهُوَ بِٱلۡأُفُقِ ٱلۡأَعۡلَىٰ
Ona, çetin kuvvetlere sahip ve güçlü olan Cebrail öğretmiştir; en yüksek ufukta iken doğruluvermiş
ثُمَّ دَنَا فَتَدَلَّىٰ
Sonra yaklaşmış ve inmiştir
فَكَانَ قَابَ قَوۡسَيۡنِ أَوۡ أَدۡنَىٰ
Araları iki yay aralığı kadar veya daha da yakın oldu
فَأَوۡحَىٰٓ إِلَىٰ عَبۡدِهِۦ مَآ أَوۡحَىٰ
Allah o anda kuluna vahyedeceğini etti
مَا كَذَبَ ٱلۡفُؤَادُ مَا رَأَىٰٓ
Gözünün gördüğünü gönlü yalanlamadı
أَفَتُمَٰرُونَهُۥ عَلَىٰ مَا يَرَىٰ
Ey inkarcılar! Onun gördüğü şey hakkında kendisi ile tartışır mısınız
وَلَقَدۡ رَءَاهُ نَزۡلَةً أُخۡرَىٰ
And olsun ki o, Cebrail'i sınırın sonunda başka bir inişinde de görmüştür
عِندَ سِدۡرَةِ ٱلۡمُنتَهَىٰ
And olsun ki o, Cebrail'i sınırın sonunda başka bir inişinde de görmüştür
عِندَهَا جَنَّةُ ٱلۡمَأۡوَىٰٓ
Orada Me'va cenneti vardır
إِذۡ يَغۡشَى ٱلسِّدۡرَةَ مَا يَغۡشَىٰ
Sidre'yi bürüyen bürüyordu
مَا زَاغَ ٱلۡبَصَرُ وَمَا طَغَىٰ
Gözü oradan ne kaydı ve ne de onu aştı
لَقَدۡ رَأَىٰ مِنۡ ءَايَٰتِ رَبِّهِ ٱلۡكُبۡرَىٰٓ
And olsun ki Rabbinin varlığının büyük delillerini gördü
أَفَرَءَيۡتُمُ ٱللَّٰتَ وَٱلۡعُزَّىٰ
Ey inkarcılar! Şimdi Lat, Uzza ve bundan başka üçüncüleri olan Menat'ın ne olduğunu söyler misiniz
وَمَنَوٰةَ ٱلثَّالِثَةَ ٱلۡأُخۡرَىٰٓ
Ey inkarcılar! Şimdi Lat, Uzza ve bundan başka üçüncüleri olan Menat'ın ne olduğunu söyler misiniz
أَلَكُمُ ٱلذَّكَرُ وَلَهُ ٱلۡأُنثَىٰ
Demek erkekler sizin, dişiler Allah'ın mı
تِلۡكَ إِذࣰ ا قِسۡمَةࣱ ضِيزَىٰٓ
Öyleyse bu haksız bir paylaşma
إِنۡ هِيَ إِلَّآ أَسۡمَآءࣱ سَمَّيۡتُمُوهَآ أَنتُمۡ وَءَابَآؤُكُم مَّآ أَنزَلَ ٱللَّهُ بِهَا مِن سُلۡطَٰنٍۚ إِن يَتَّبِعُونَ إِلَّا ٱلظَّنَّ وَمَا تَهۡوَى ٱلۡأَنفُسُۖ وَلَقَدۡ جَآءَهُم مِّن رَّبِّهِمُ ٱلۡهُدَىٰٓ
Bunlar sizin ve babalarınızın taktığı adlardan başka bir şey değildir. Allah onları destekleyen bir delil indirmemiştir. Onlar sadece sanıya ve canlarının istediğine uymaktadırlar. Oysa onlara Rablerinden and olsun ki doğruluk rehberi gelmiştir
أَمۡ لِلۡإِنسَٰنِ مَا تَمَنَّىٰ
Yoksa, her umduğu şey insanın mıdır
فَلِلَّهِ ٱلۡأٓخِرَةُ وَٱلۡأُولَىٰ
Hayatın ilki de sonu da Allah'ındır
۞وَكَم مِّن مَّلَكࣲ فِي ٱلسَّمَٰوَٰتِ لَا تُغۡنِي شَفَٰعَتُهُمۡ شَيۡـًٔا إِلَّا مِنۢ بَعۡدِ أَن يَأۡذَنَ ٱللَّهُ لِمَن يَشَآءُ وَيَرۡضَىٰٓ
Allah, dilediğine ve hoşnut olduğuna izin vermedikçe, göklerde bulunan nice meleklerin şefaati bir şeye yaramaz
إِنَّ ٱلَّذِينَ لَا يُؤۡمِنُونَ بِٱلۡأٓخِرَةِ لَيُسَمُّونَ ٱلۡمَلَٰٓئِكَةَ تَسۡمِيَةَ ٱلۡأُنثَىٰ
Doğrusu ahirete inanmayanlar, meleklere "dişi" adını takarlar
وَمَا لَهُم بِهِۦ مِنۡ عِلۡمٍۖ إِن يَتَّبِعُونَ إِلَّا ٱلظَّنَّۖ وَإِنَّ ٱلظَّنَّ لَا يُغۡنِي مِنَ ٱلۡحَقِّ شَيۡـࣰٔ ا
Oysa onların bu hususta bir bilgileri yoktur, sadece sanıya uyarlar. Sanı ise şüphesiz gerçeği ifade etmez
فَأَعۡرِضۡ عَن مَّن تَوَلَّىٰ عَن ذِكۡرِنَا وَلَمۡ يُرِدۡ إِلَّا ٱلۡحَيَوٰةَ ٱلدُّنۡيَا
Bizi anmaktan yüz çevirenlere ve dünya hayatından başka bir şey istemeyenlere aldırma
ذَٰلِكَ مَبۡلَغُهُم مِّنَ ٱلۡعِلۡمِۚ إِنَّ رَبَّكَ هُوَ أَعۡلَمُ بِمَن ضَلَّ عَن سَبِيلِهِۦ وَهُوَ أَعۡلَمُ بِمَنِ ٱهۡتَدَىٰ
Bu onların ulaştıkları bilginin seviyesini gösterir. Doğrusu Rabbin yolundan sapmış olanı pek iyi bilir, doğru yolda olanı da çok iyi bilir
وَلِلَّهِ مَا فِي ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَمَا فِي ٱلۡأَرۡضِ لِيَجۡزِيَ ٱلَّذِينَ أَسَٰٓـُٔواْ بِمَا عَمِلُواْ وَيَجۡزِيَ ٱلَّذِينَ أَحۡسَنُواْ بِٱلۡحُسۡنَى
Göklerde olanlar ve yerde olanlar Allah'ındır ki O, kötülük yapanlara işlerinin karşılığını verir; iyi davrananlara, ufak tefek kabahatleri bir yana büyük günahlardan ve hayasızlıklardan kaçınanlara işlediklerinden daha iyisiyle karşılığını verir. Doğrusu Rabbinin bağışı boldur. Sizi yerden var ederken ve siz annelerinizin karınlarında cenin halinde iken sizleri çok iyi bilen O'dur. Kendinizi temize çıkarmayın. O, sakınanı çok iyi bilir
ٱلَّذِينَ يَجۡتَنِبُونَ كَبَٰٓئِرَ ٱلۡإِثۡمِ وَٱلۡفَوَٰحِشَ إِلَّا ٱللَّمَمَۚ إِنَّ رَبَّكَ وَٰسِعُ ٱلۡمَغۡفِرَةِۚ هُوَ أَعۡلَمُ بِكُمۡ إِذۡ أَنشَأَكُم مِّنَ ٱلۡأَرۡضِ وَإِذۡ أَنتُمۡ أَجِنَّةࣱ فِي بُطُونِ أُمَّهَٰتِكُمۡۖ فَلَا تُزَكُّوٓاْ أَنفُسَكُمۡۖ هُوَ أَعۡلَمُ بِمَنِ ٱتَّقَىٰٓ
Göklerde olanlar ve yerde olanlar Allah'ındır ki O, kötülük yapanlara işlerinin karşılığını verir; iyi davrananlara, ufak tefek kabahatleri bir yana büyük günahlardan ve hayasızlıklardan kaçınanlara işlediklerinden daha iyisiyle karşılığını verir. Doğrusu Rabbinin bağışı boldur. Sizi yerden var ederken ve siz annelerinizin karınlarında cenin halinde iken sizleri çok iyi bilen O'dur. Kendinizi temize çıkarmayın. O, sakınanı çok iyi bilir
أَفَرَءَيۡتَ ٱلَّذِي تَوَلَّىٰ
Yüz çevireni ve malından biraz verip sonra vermemekte direneni gördün mü
وَأَعۡطَىٰ قَلِيلࣰ ا وَأَكۡدَىٰٓ
Yüz çevireni ve malından biraz verip sonra vermemekte direneni gördün mü
أَعِندَهُۥ عِلۡمُ ٱلۡغَيۡبِ فَهُوَ يَرَىٰٓ
Görülmeyenin ilmi yanında da o mu görüyor
أَمۡ لَمۡ يُنَبَّأۡ بِمَا فِي صُحُفِ مُوسَىٰ
Yoksa Musa'nın ve sözünü yerine getiren İbrahim'in kitablarında olanlar kendisine bildirilmedi mi ki
وَإِبۡرَٰهِيمَ ٱلَّذِي وَفَّىٰٓ
Yoksa Musa'nın ve sözünü yerine getiren İbrahim'in kitablarında olanlar kendisine bildirilmedi mi ki
أَلَّا تَزِرُ وَازِرَةࣱ وِزۡرَ أُخۡرَىٰ
Hiç bir günahkar başkasının günah yükünü yüklenmez
وَأَن لَّيۡسَ لِلۡإِنسَٰنِ إِلَّا مَا سَعَىٰ
İnsan ancak çalıştığına erişir
وَأَنَّ سَعۡيَهُۥ سَوۡفَ يُرَىٰ
Onun çalışması şüphesiz görülecektir
ثُمَّ يُجۡزَىٰهُ ٱلۡجَزَآءَ ٱلۡأَوۡفَىٰ
Sonra ona karşılığı eksiksiz verilecektir
وَأَنَّ إِلَىٰ رَبِّكَ ٱلۡمُنتَهَىٰ
Doğrusu son varış Rabbinedir
وَأَنَّهُۥ هُوَ أَضۡحَكَ وَأَبۡكَىٰ
Doğrusu, güldüren de ağlatan da O'dur
وَأَنَّهُۥ هُوَ أَمَاتَ وَأَحۡيَا
Doğrusu dirilten de öldüren de O'dur
وَأَنَّهُۥ خَلَقَ ٱلزَّوۡجَيۡنِ ٱلذَّكَرَ وَٱلۡأُنثَىٰ
Doğrusu, atıldığında meniden erkek ve dişiyi, iki çifti yaratan O'dur
مِن نُّطۡفَةٍ إِذَا تُمۡنَىٰ
Doğrusu, atıldığında meniden erkek ve dişiyi, iki çifti yaratan O'dur
وَأَنَّ عَلَيۡهِ ٱلنَّشۡأَةَ ٱلۡأُخۡرَىٰ
Doğrusu ölümden sonra tekrar dirilten de O'dur
وَأَنَّهُۥ هُوَ أَغۡنَىٰ وَأَقۡنَىٰ
Doğrusu zengin eden de varlıklı kılan da O'dur
وَأَنَّهُۥ هُوَ رَبُّ ٱلشِّعۡرَىٰ
Doğrusu Şira yıldızının Rabbi O'dur
وَأَنَّهُۥٓ أَهۡلَكَ عَادًا ٱلۡأُولَىٰ
İlk Ad milletini, Semud milletini yok edip geri bırakmayan O'dur
وَثَمُودَاْ فَمَآ أَبۡقَىٰ
İlk Ad milletini, Semud milletini yok edip geri bırakmayan O'dur
وَقَوۡمَ نُوحࣲ مِّن قَبۡلُۖ إِنَّهُمۡ كَانُواْ هُمۡ أَظۡلَمَ وَأَطۡغَىٰ
Daha önce de Nuh milletini yok eden O'dur; çünkü onlar çok zalim ve pek taşkın kimselerdi
وَٱلۡمُؤۡتَفِكَةَ أَهۡوَىٰ
Lut milletinin kasabalarını yere batıran, onları gömdükçe gömen O'dur
فَغَشَّىٰهَا مَا غَشَّىٰ
Lut milletinin kasabalarını yere batıran, onları gömdükçe gömen O'dur
فَبِأَيِّ ءَالَآءِ رَبِّكَ تَتَمَارَىٰ
Ey kişi! Rabbinin hangi nimetinden şüpheye düşersin
هَٰذَا نَذِيرࣱ مِّنَ ٱلنُّذُرِ ٱلۡأُولَىٰٓ
İşte ilk uyaranlar gibi bu da bir uyarandır
أَزِفَتِ ٱلۡأٓزِفَةُ
Kıyamet yaklaştıkça yaklaşmıştır
لَيۡسَ لَهَا مِن دُونِ ٱللَّهِ كَاشِفَةٌ
Onu Allah'tan başka ortaya koyacak yoktur
أَفَمِنۡ هَٰذَا ٱلۡحَدِيثِ تَعۡجَبُونَ
Bu söze mi şaşıyorsunuz
وَتَضۡحَكُونَ وَلَا تَبۡكُونَ
Gülüyorsunuz... Ağlamıyorsunuz
وَأَنتُمۡ سَٰمِدُونَ
Habersiz oyalanmaktasınız
فَٱسۡجُدُواْۤ لِلَّهِۤ وَٱعۡبُدُواْ۩
Artık secdeye varın, Allah'a kulluk edin
