Adhan notifications, the Holy Quran, a qibla compass, and daily content — all in one free app.
سورة الناس
Surah An-Nas is the 114th and final surah of the Quran; it consists of six verses and addresses seeking refuge in Allah from the whisperer within. It teaches refuge in the Lord of mankind, the Sovereign of mankind, and the God of mankind—from the evil of the retreating whisperer who whispers into people's hearts, whether from among jinn or from among men. With Surah Al-Falaq it forms al-Mu'awwidhatayn, the two surahs of refuge. That the Quran opens with Surah Al-Fatihah, a prayer, and closes with Surah An-Nas, an act of seeking refuge, has long been noted in the exegetical tradition as a meaningful symmetry. For readers contending with intrusive thoughts and inner suggestion, it is the foundational text of placing mind and heart under God's protection.
Surah An-Nas is Meccan by the prevailing view, though some scholars held it to be Medinan. It is reported to have been revealed together with Surah Al-Falaq, and the two form the basis of protective supplication in Islam. Its context is the teaching of complete reliance on Allah against unseen harms that work from within.
The theme is refuge from the evil that targets the human interior. Verses 114:1-3 invoke Allah by three attributes—the Lord, the Sovereign, and the God of mankind—underscoring the strength of the door at which refuge is sought. Verses 114:4-6 define the danger: the stealthy whisperer, al-khannas, who whispers into hearts and may come from jinn or from people. Where Al-Falaq addresses external evils, An-Nas addresses the threats that seep into the heart; together the two form a complete teaching of protection.
Authentic reports describe the Prophet reciting Surah An-Nas with Surah Al-Falaq before sleep and in the morning and evening, and turning to these surahs for refuge in times of illness. Narrations also describe al-Mu'awwidhatayn as unmatched among supplications of refuge.
قُلۡ أَعُوذُ بِرَبِّ ٱلنَّاسِ
De ki: "İnsanlardan ve cinlerden ve insanların gönüllerine vesvese veren o sinsi vesvesecinin şerrinden, insanların Tanrısı, insanların Hükümranı ve insanların Rabbi olan Allah'a sığınırım
مَلِكِ ٱلنَّاسِ
De ki: "İnsanlardan ve cinlerden ve insanların gönüllerine vesvese veren o sinsi vesvesecinin şerrinden, insanların Tanrısı, insanların Hükümranı ve insanların Rabbi olan Allah'a sığınırım
إِلَٰهِ ٱلنَّاسِ
De ki: "İnsanlardan ve cinlerden ve insanların gönüllerine vesvese veren o sinsi vesvesecinin şerrinden, insanların Tanrısı, insanların Hükümranı ve insanların Rabbi olan Allah'a sığınırım
مِن شَرِّ ٱلۡوَسۡوَاسِ ٱلۡخَنَّاسِ
De ki: "İnsanlardan ve cinlerden ve insanların gönüllerine vesvese veren o sinsi vesvesecinin şerrinden, insanların Tanrısı, insanların Hükümranı ve insanların Rabbi olan Allah'a sığınırım
ٱلَّذِي يُوَسۡوِسُ فِي صُدُورِ ٱلنَّاسِ
De ki: "İnsanlardan ve cinlerden ve insanların gönüllerine vesvese veren o sinsi vesvesecinin şerrinden, insanların Tanrısı, insanların Hükümranı ve insanların Rabbi olan Allah'a sığınırım
مِنَ ٱلۡجِنَّةِ وَٱلنَّاسِ
De ki: "İnsanlardan ve cinlerden ve insanların gönüllerine vesvese veren o sinsi vesvesecinin şerrinden, insanların Tanrısı, insanların Hükümranı ve insanların Rabbi olan Allah'a sığınırım
