Adhan notifications, the Holy Quran, a qibla compass, and daily content — all in one free app.
سورة البينة
Surah Al-Bayyinah is the ninety-eighth surah of the Quran, comprising eight verses that address the response of the People of the Book and the polytheists to revelation, and that distill the essence of religion into sincerity and devoted worship. The surah takes its name from the word bayyinah, the 'clear evidence,' described as a messenger reciting purified pages. It observes that those who had been given scripture divided only after the clear proof had come to them, although they had been commanded simply to worship God with sincere devotion, to establish the prayer, and to give the zakat. Describing those who believe and do righteous deeds as 'the best of creation,' the surah reminds readers today that the heart of faith is sincerity and upright worship rather than inherited labels.
According to the majority of scholars, Surah Al-Bayyinah was revealed in the Medinan period, though some held it to be Meccan. It speaks to a time when interaction with Jews and Christians in Medina had intensified and attitudes toward revelation had crystallized. No definitive occasion of revelation tied to a specific event is reported; its content addresses the general stance of the People of the Book and the polytheists toward prophethood.
The surah's principal themes are the sending of the Prophet as clear evidence, the division of the People of the Book, and sincerity as the core of religion. Verses 98:1-3 introduce the messenger reciting purified pages; 98:4 notes that those given scripture divided only after the proof had come. Verse 98:5 is the pivotal statement, summarizing 'the upright religion' as worshipping God with sincere devotion, establishing prayer, and giving zakat. Verses 98:6-8 then set the recompense of disbelievers and of the righteous side by side, naming them the worst and the best of creation respectively.
Sound hadith sources, including the collection of al-Bukhari, relate that the Prophet, upon God's command, personally recited this surah to the Companion Ubayy ibn Ka'b, who was deeply moved. This report is cited as a sign of the surah's special standing in the Prophet's regard.
لَمۡ يَكُنِ ٱلَّذِينَ كَفَرُواْ مِنۡ أَهۡلِ ٱلۡكِتَٰبِ وَٱلۡمُشۡرِكِينَ مُنفَكِّينَ حَتَّىٰ تَأۡتِيَهُمُ ٱلۡبَيِّنَةُ
Kitap ehlinden ve ortak koşanlardan inkarcılar, kendilerine apaçık bir belge, içinde kesin ve en doğru hükümlerin bulunduğu arınmış sahifeleri okuyan, Allah katından bir Peygamber gelene kadar dinlerinden vazgeçecek değillerdi
رَسُولࣱ مِّنَ ٱللَّهِ يَتۡلُواْ صُحُفࣰ ا مُّطَهَّرَةࣰ
Kitap ehlinden ve ortak koşanlardan inkarcılar, kendilerine apaçık bir belge, içinde kesin ve en doğru hükümlerin bulunduğu arınmış sahifeleri okuyan, Allah katından bir Peygamber gelene kadar dinlerinden vazgeçecek değillerdi
فِيهَا كُتُبࣱ قَيِّمَةࣱ
Kitap ehlinden ve ortak koşanlardan inkarcılar, kendilerine apaçık bir belge, içinde kesin ve en doğru hükümlerin bulunduğu arınmış sahifeleri okuyan, Allah katından bir Peygamber gelene kadar dinlerinden vazgeçecek değillerdi
وَمَا تَفَرَّقَ ٱلَّذِينَ أُوتُواْ ٱلۡكِتَٰبَ إِلَّا مِنۢ بَعۡدِ مَا جَآءَتۡهُمُ ٱلۡبَيِّنَةُ
Ama, kendilerine kitap verilenler, onlara apaçık belge geldikten sonra ayrılığa düştüler
وَمَآ أُمِرُوٓاْ إِلَّا لِيَعۡبُدُواْ ٱللَّهَ مُخۡلِصِينَ لَهُ ٱلدِّينَ حُنَفَآءَ وَيُقِيمُواْ ٱلصَّلَوٰةَ وَيُؤۡتُواْ ٱلزَّكَوٰةَۚ وَذَٰلِكَ دِينُ ٱلۡقَيِّمَةِ
Oysa onlar, doğruya yönelerek, dini yalnız Allah'a has kılarak O'na kulluk etmek, namazı kılmak ve zekatı vermekle emrolunmuşlardı. Dosdoğru olan din de budur
إِنَّ ٱلَّذِينَ كَفَرُواْ مِنۡ أَهۡلِ ٱلۡكِتَٰبِ وَٱلۡمُشۡرِكِينَ فِي نَارِ جَهَنَّمَ خَٰلِدِينَ فِيهَآۚ أُوْلَٰٓئِكَ هُمۡ شَرُّ ٱلۡبَرِيَّةِ
Kitap ehlinden ve ortak koşanlardan inkar edenler, şüphesiz içinde temelli kalacakları cehennem ateşindedirler. İşte bunlar, yaratıkların en kötüsüdürler
إِنَّ ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ وَعَمِلُواْ ٱلصَّٰلِحَٰتِ أُوْلَٰٓئِكَ هُمۡ خَيۡرُ ٱلۡبَرِيَّةِ
Fakat, inanıp yararlı iş işleyenler, işte onlar da, yaratıkların en iyileridirler
جَزَآؤُهُمۡ عِندَ رَبِّهِمۡ جَنَّٰتُ عَدۡنࣲ تَجۡرِي مِن تَحۡتِهَا ٱلۡأَنۡهَٰرُ خَٰلِدِينَ فِيهَآ أَبَدࣰ اۖ رَّضِيَ ٱللَّهُ عَنۡهُمۡ وَرَضُواْ عَنۡهُۚ ذَٰلِكَ لِمَنۡ خَشِيَ رَبَّهُۥ
Onların Rableri katındaki mükafatı, içinde temelli ve sonsuz kalacakları, içlerinden ırmaklar akan Adn cennetleridir. Allah onlardan razıdır. Onlar da Allah'tan razıdır. Bu, Rabbinden korkan kimseyedir
